الشيخ محمد تقي بهجت
94
جامع المسائل ( فارسي )
س آيا معتبر است خشك بودن محل مسح يا نه ؟ ج بلى معتبر است ؛ و لكن اگر رطوبتى در محل مسح باشد كه آب دست بر آن غالب باشد بر وجهى كه مسح ، به رطوبت ماسح « 1 » به عمل آيد ، ضرر ندارد . س كسى كه عضو را به ارتماس در آب فرو برد ، آيا مىتواند به آن عضو ، مسح نمايد يا نه ؟ ج هر گاه در حال فرو بردن به آب ، قصد شستن آن به جهت وضو كرده باشد و همچنين هر گاه بعد از فرو بردن در آب ، قصد شستن كرده باشد ، مسح به آن جايز نيست ؛ و هر گاه قصد نمايد شستن عضو را در حال بيرون آوردن از آب « 2 » ، مسح به آن بىعيب است . خشك شدن رطوبت جهت مسح س هر گاه آن چه در دست از بقيّهء رطوبت آب وضو بود ، بخشكد به جهت فراموشى از مسح يا ساير « 3 » عذرها ، چه كند ؟ ج جايز است گرفتن آب از ساير عضوها به جهت مسح نمودن به آن ؛ و بهتر تقديم داشتن آب ريش و ابروها است به شرطى كه از حدود ، بيرون نرفته « 4 » باشد ، و هر گاه جميع اعضا بخشكد « 5 » ، دوباره وضو بسازد . س هر گاه ممكن نباشد حفظ رطوبتى كه بتوان به آن مسح نمود به جهت گرمى هوا يا غير ، چه بايد كرد ؟
--> « 1 » در تمام محلى كه از ممسوح واجبست مسح آن . « 2 » يا در مجموع از مكثِ در آب و اخراج از آن ؛ و در بعضى صور ، احتياط در اين است . « 3 » با عدم فوات موالات . « 4 » على الأحوط ؛ و در صورت انحصار رطوبت در خارج از حدّ روى ، رعايت احتياط بشود به تقديمش بر مسح به آب جديد به ترتيبى كه جائز است و خواهد ذكر شد . « 5 » به جهت طول زمان .